Myślałam zawsze, że to proste-sobą... To ja. Ale KTO TO JEST JA ? Czasem zastanawiam się nawet jaka naprawdę jestem. Wiem tylko, że mam depresję. Nie jestem depresją. Niby. Ale jesteśmy sobie bliskie, to trzeba przyznać. Jesteśmy w dość toksycznym związku. Bardzo drażni mnie kiedy psychologowie mówią , że mam się jej pozbyć. Jest jakby częścią mnie i mojego charakteru. Jeśli odejdzie ona, odejdą też jakiekolwiek resztki mojej wartości. Poznała mnie dość dobrze. Tak się składa, że umiemy karmić się tymi samymi rzeczami. Albo to ona karmi się we mnie. Ciężko się z nią żyje, ale za to bez niej jest jakby pusto. Bo z nią pustka jest pełniejsza. Jeśli można to tak nazwać. Czasem myślę, że jesteśmy razem od dawna, ale teraz jestem świadoma jej obecności. Podoba mi się, że zawsze wplata się w czyjej życie dyskretnie, powoli i krok po kroku. Zanim się zorientujemy już zdąży nas oczarować. To skomplikowane, że ślubujesz komuś wierność i że go nie opuścisz aż do śmierci, kiedy to on właśnie powoli cię zabija i niszczy. Potem już nie wiesz kim jesteś. Ja nawet nie wiem co mam . Mam trochę znajomych, mam nieurzeczywistnioną miłość. Mam głupią nadzieję, że może warto jeszcze pożyć. Samotność mam i bezsenne noce. Jestem taka bogata...
welcomeatchaos@wp.pl
WelcomeAtChaos
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz